strona głównao nasksiega goscikontaktlinkinasz bannerHOTEL
menu
subskrypcja nowości
Jeśli chcesz być informowany o nowościach w serwisie, dopisz tutaj swój adres email.


dopisz wypisz
tu jesteśmy

'Z Pastorowej Sfory' FCI,
46-100 Namysłów,

mapka


» jesteś w dziale: hodowla


Każda osoba, która chce rozmnażać swojego beagla, powinna pamiętać, że należy najpierw uzyskać dla niego status zwierzęcia hodowlanego.

Sprzeciwiamy się stanowczo rozmnażaniu psów bez rodowodu i takie psy nie mogą być nazwane psami rodowodowymi czy rasowymi oraz rozmnażaniu psów rodowodowych bez uprawnień hodowlanych, bo ich psy również rodowodowymi i rasowymi nazwane być nie będą mogły
.


 

PAMIĘTAJ!

Pies rasowy –pies danej rasy z udokumentowanym do czwartego pokolenia pochodzeniem w posiadanym rodowodzie, wpisany do Polskiej Księgi Rodowodowej prowadzonej przez Związek Kynologiczny w Polsce.

Pies w typie rasy –pies –w naszym przypadku beaglopodobny –bez rodowodu –niestety choćby był nawet w 100% identyczny z wzorcem, czy nawet po rodzicach rodowodowych bez uprawnień hodowlanych, nie może być nazywany psem rasowym i nie powinien być rozmnażany.

Mieszaniec –pies nie odpowiadający żadnej z powyższych definicji –potocznie zwany kundelkiem, pochodzący ze skojarzenia dwóch psów w typie, dwóch mieszańców, czy też przedstawicieli dwóch różnych ras.

Musimy pamiętać o tym, że mimo posiadania rodowodu nasz pies musi być zarejestrowany w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP). To najstarsza zajmująca się psami organizacja w naszym kraju i jako jedyna w Polsce zrzeszona w FCI.

WAŻNE!

FCI - Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI, Fédération Cynologique Internationale) mająca siedzibę w
Belgii (adres: Place Albert 1er, 13; B-6530 Thuin), jest nadrzędną jednostką dla głównych organizacji kynologicznych w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Środkowej, Ameryce Południowej, Australii, Nowej Zelandii. Wyjątkiem są między innymi Stany Zjednoczone Ameryki nie należące do FCI, które posiadają własną organizację AKC - American Kennel Club i Wielka Brytania - KC(UK).

FCI zrzesza 80 członków i tzw. partnerów kontraktowych. Posiada szereg struktur wewnętrznych - np. Komisję Standardów (
wzorców), zajmujących się opracowywaniem i kodyfikacją Wzorców FCI (standardów FCI) - szczegółowymi opisami cech danej rasy psów z podaniem numeru, pod którym występuje ona w rejestrach FCI (jednakże nie wszystkie rasy posiadają wzorce zatwierdzone przez FCI - są to tzw. "rasy nie uznawane"). FCI patronuje także Międzynarodowym Wystawom Psów Rasowych w krajach członkowskich, zawodom agility i innym przedsięwzięciom z udziałem psów rasowych. Prowadzi repertorium hodowli psów rasowych.

-źródło wikipedia.pl

 
Ponad to ważną informacją jest, że w każdym danym kraju jedynie jedna organizacja kynologiczna może być zrzeszona w FCI -w Polsce jest to Związek Kynologiczny -żadne inne stowarzyszenie nie może powoływac się na konotacje z FCI ani korzystać z rodowodów i informacji nt. psów Federacji.

Więc jako potencjalni kupujący musimy uważać, czy nasz pies nie pochodzi np. z ‘rodowodowej hodowli’ ale nie zrzeszonej w ZKwP –a np. w Klubie Psa Rasowego. Takie organizacje nie są uznane przez FCI i tym samym rodowody przez nie wydane w świecie kynologii są niewiele warte –a ich psy nie mogą brać udziału w największych wystawach krajowych, międzynarodowych i światowych, ani kojarzone z psami zarejestrowanymi w FCI. Kupując psa z takiej nie zrzeszonej hodowli kupujesz tak naprawdę psa w typie rasy a nie psa rasowego i nigdy nie jesteś pewien tego, co z takiego szczenięcia wyrośnie.
 
Uważaj też na wszelkiego rodzaju pseudohodowle oferujące psy za niską cenę, po ‘rodowodowych rodzicach’, których nikt tak naprawdę nie może zobaczyć ani ocenić i których osiągnięcia i rodowody pozostają prawdopodobnie w sferze pragnień właściciela. Pseudohodowle nie zrzeszone w Związku nie dbają o swoje psy, dla nich liczą się pieniądze za sprzedane szczeniaki, więc nigdy nie przeprowadzają nawet ‘wywiadu’ z potencjalnymi właścicielami. Nie są gotowi do przyjęcia psa z powrotem. Oszczędzają na szczepionkach, weterynarzach i karmie, dlatego nigdy nie możesz być pewny zdrowia psa kupionego w takim miejscu! 

Okres od urodzenia do 2-3 miesiąca życia to bardzo istotny w życiu psa czas, kiedy pies uczy się innych psów i ich języka (nie powinny być więc odbierane z gniazda wcześniej niż w wieku 8-10 tygodni) oraz relacji z ludźmi. To też czas socjalizacji, oswajania z dziećmi, odgłosami domowymi, telewizorem, odkurzaczem, mikserem etc. –niestety żadnej z tych rzeczy nie zapewniają pseudohodowcy –którzy nie mają w nawyku zbytniego ich zdaniem troszczenia się o ‘towar do opchnięcia’, jakim dla nich są szczenięta.

Pomijam fakt złego traktowania, zabijania nieproduktywnych i nieopłacalnych starych psów i trzymania ich w zamknięciu bez styczności z człowiekiem, zabawy i należytej troski. Rok rocznie jakaś z takich pseudohodowli jest zamykana, a psy z niej zabrane (te które przeżyją) oddawane są do adopcji.
 

Dlaczego aż tyle obwarowań?
Rodowód i uprawnienia hodowlane (rodzice byli oceniani na różnych wystawach –co najmniej trzech –przez różnych sędziów i zyskali tam oceny w przyp. suki co najmniej bdb, a w przyp. psa doskonałe) w jakimś przynajmniej potwierdzają, że dane szczenię ma typowy dla rasy eksterier (wygląd), prawidłową psychikę (w przypadku beagla powinno to być zero agresji, radosny i pewny siebie ‘styl bycia’) oraz - poprzez wyznaczenie granicy wieku rozmnażania –zapobiegają niekorzystnemu dla zdrowia, zbyt wczesnemu lub zbyt późnemu wykorzystaniu zwierzęcia do rozrodu.

Pamiętaj prawo do rodowodu uzyskuje potomstwo zwierząt hodowlanych.

SUKA HODOWLANA

Do hodowli dopuszcza się psiuchę, która spełni następujące wymogi:
1. jest zarejestrowana w Związku Kynologicznym oraz wpisana do Polskiej Księgi Rodowodowej (PKR)
2. ukończyła 18 miesięcy,
3. uzyskała, wystawiana po ukończeniu 15 miesięcy, w dowolnej klasie (młodzieży, pośredniej, otwartej, championów), od co najmniej dwóch sędziów, trzy oceny: doskonałe lub bardzo dobre, z czego jedna musi być uzyskana na wystawie międzynarodowej lub klubowej.

Po
spełnieniu wszystkich tych wymogów właściciel udaje się z dokumentami suczki (3 karty ocen z wystaw + oryginał rodowodu) do swojego oddziału ZK i tam składa je na ręce Kierownika Sekcji, po czym odbiera rodowód z wpisem "SUKA HODOWLANA"
i odpowiednią adnotacją. Od tego czasu taka pani beagle jest suką hodowlaną i może spokojnie i z rozwagą podana być pierwszemu kryciu.

Warto też dodac, że:
- Suka traci uprawnienia hodowlane z dniem 31 grudnia roku, w którym ukończyła 8 lat.
- Oddziałowa Komisja Hodowlana, na wniosek hodowcy, może zezwolić na dalsze używanie do hodowli suki, która ukończyła 8 lat, pod warunkiem, że jest ona w bardzo dobrej kondycji i dawała wartościowe potomstwo.
- Skreśla się z ewidencji sukę hodowlaną w przypadku ustania członkostwa właściciela (np. w wyniku nie opłacania składek).
- Należy ograniczyć mioty suczki do jednego w roku kalendarzowym!!! Nadmierna eksploatacja suczki jest niedopuszczalna i moze spowodowac ogromne spustoszenie w jej organizmie!!!!

PIES-REPRODUKTOR

Do kryć dopuszcza się beagle, który spełnia następujące wymogi:
1. Jest zarejestrowany w Związku Kynologicznym oraz wpisany do Polskiej Księgi Rodowodowej (PKR).
2. Ukończył 18 miesięcy.
3. Uzyskał, po ukończeniu 15 miesięcy, w dowolnej klasie (młodzieży, pośredniej, otwartej, championów), od co najmniej dwóch sędziów, trzy oceny wyłącznie doskonałe, z czego jedna musi być uzyskana na wystawie międzynarodowej lub klubowej.
4. Jeśli pies jest zarejestrowany w uznanej przez FCI zagranicznej organizacji i spełnia jej wymogi hodowlane, może być użyty przez członków ZKwP bez dodatkowych wymogów, również jeśli czasowo przebywa w Polsce.
5. Jeśli reproduktor jest importowany z zagranicznej organizacji zrzeszonej w FCI, wtedy następuje jego umieszczenie na liście reproduktorów, o ile spełniał poprzednio lub uzupełni (po zarejestrowaniu w naszym Związku) wymogi na reproduktora zamieszczone w Regulaminie Hodowli Psów Rasowych ZKwP.

Dalej postępuje się podobnie jak w przypadku suńki.
 
Warto tez dodać, że:
- Dla reproduktorów nie ustala się górnej granicy wieku hodowlanego ani limitu kryć.
- Skreśla się z ewidencji reproduktora w przypadku ustania członkostwa właściciela.
 
Takie są wymagania regulaminowe.
 
Prawdziwym hodowcom i miłośnikom psów rasy beagle nieobojętny powinien być los rasy i poszczególnych jej przedstawicieli. Powinni oni dokonywać i gorąco propagować - nieobowiązkowe, ale bardzo pożądane badania genetyczne psów:
- przebadanie serca w kierunku chorób genetycznych zwłaszcza w przypadku reproduktora (badanie serca w kierunku MVD)
- badanie oczu w kierunku chorób genetycznych,
- badanie w kierunku dysplazji

Do hodowli POWINNY być używane zwierzęta nie tylko piękne, ale przede wszystkim zdrowe. TO OBOWIĄZEK KAŻDEGO HODOWCY!

 
Właścicielom suczek radzimy zawsze pytać wybranego reproduktora o certyfikaty badań, właścicielom reproduktorów - prosić hodowcę o przebadanie suczki/kandydatki do krycia.
Chętnym na malucha polecamy pytać hodowcę o badania rodziców.

To naprawdę ważne! Pies niekoniecznie idealnie zgodny z wzorcem nie uczyni nam swoją niedoskonałością urody większego kłopotu, zaś chory beagle cierpi, a życie z nim i jego chorobą może być bardzo uciążliwe.


» Regulamin Hodowli Psów Rasowych
» Zasady etyczne naszej hodowli
» Hodowlana nieświadomość -czyżby?
» Jaka hodowla taki pies (o tym jak wybrać dobrą hodowlę)
Wszelkie prawa zastrzeżone © YES24.PL - Produkcja, pozycjonowanie stron internetowych | System CMS | Wortale tematyczne | zaloguj